۱۷خرداد۹۸ گوی زنگی

توسط روابط عمومی گروه (دیدگاه‌ها: 0)

شرکت کنندگان در برنامه آقایان: مهندس سیامک سامع، رحیم علیزاده، عبدلعلی نوروزی، فداکار، اسد دشمنجو، صمد صمدزاده، محمدی، و ... 

مطابق برنامه تنظیمی و هماهنگیهای انجام گرفته رأس ساعت 6 صبح روز 17 خرداد ماه همنوردان در محل قرار همیشگی یعنی پمپ بنزین سردرود جمع شده و سپس بسمت تبریز براه افتادیمو سپس تبریز را بمقصد صوفیان ترک کردیم در شهر صوفیان بعد از خرید نان مجدداً براه افتادیم و در ساعت    7:45  به پلیس راه مرند رسیدیم قبل از پلیس راه از بریدگی دور زده در جهت مسیر صوفیان، سمت راست جاده خروجی محلی که پل عبور خط آهن جلفا مشاهده می شد از جاده اصلی خارج شدیم. بعد از عبور از زیر پل مذکور، و حدود 10 دقیقه پیگیری این جاده فرعی، در کنار رودخانه ای که از کوههای مرتفع منطقه سرچشمه میگیرد و محل نسبتا وسیعی بود که مینی بوس را متوقف کرده و آماده صعود شدیم. در طی این جاده فرعی تعدادی کوهنورد را مشاهده کردیم که بصورت انفرادی از جاده اصلی تبریز مرند پیاده بسمت گؤی زنگی راهپیمائی می کردند. 

قله گوی زنگی با ارتفاع 3100 متر از سطح دریا در قسمت جنوب شهرستان مرند و روستای گلجار و در سمت جنوب غربی پیست اسكی پیام و پلیس راه نیروی انتظامی مرند قرار گرفته است خط الراسی نسبتاً طولانی به سوی شرق این قله را به قله میشو داغ و یالی پر فراز و نشیب به سمت جنوب آن را به قله شانجان و خط الرأسی طولانی به سمت غرب پس از گذر از چندین قله بالای 2800 متری آن را به قله مرتفع علمدار به ارتفاع 3135 متر مرتبط می سازد . متوسط بارش سالیانه این كوهستان 700 الی 750 میلیمتر بوده كه اكثراً در سالهای سرد سال به صورت یخ و برف بر روی قلل منطقه انباشته شده و در بهار و تابستان به سوی سرزمینهای پست مجاور جاری می گردد.


همنوردان باشگاه کوهنوردی کمتال پس از بازدید وسایل و تجهیزات و کنار گذاشتند وسایل ناهار در داخل مینی بوس کوله پشتی‌ها را بسته و با نام و یاد پروردگار خالق زیبائی های طبیعت، ساعت 7:50 صبح از محل ایستگاه خودروها براه افتادیم. حدود 40 دقیقه کوه پیمائی را در مسیر شیب ملام و مجاور آبهای خروشان رودخانه ادامه دادیم تا اینکه در سایه صبحگاهی تپه سمت راست رودخانه محل مناسبی برای صرف صبحانه انتخاب و 20 دقیقه توقف نمودیم. صدای خروشان آب رودخانه و خنکی صبحگاه کوهستان و نغمه پرندگان و صدای مخصوص کبک کوهی صحنه های دلپذیر زمان صرف صبحانه بود. در این حال چند نفر کوهنورد انفرادی و یک گروه ایران جوان نیز در همان حوالی برای صبحانه متوقف شدند.

ساعت 7:35 براه خود به مقصد قله ادامه دادیم. پس از 20 دقیقه توقف بسیار کوتاهی در کنار رودخانه و بعد ادامه مسیر از کنار بوته های ریواس و شاخه های زیبای گل خشخاش (شقایق) ما را به محل خداحافظی از رودخانه می رساند. ساعت حدود 10:00 صبح شده و نهایتاً پس از 8 دقیقه توقف، با خوردن آب و آمادگی جهت صعود از شیب تند پیش رو ساعت 10:45 صعود خود را در سمت راست رودخانه با شیب تند ادامه دادیم. حدود 15 دقیقه شیب تند و سپس قدری از تندی شیب کاسته شده در جهت یال بسمت قله ادامه مسیر دادیم. در سمت راست مسیر، آنسوی دره وسیع شیب شنی و تند قله ای مشاهده می شود که مسیر فرود از شن اسکی در چند راستا به چشم می خورد. یک ساعت دیگر کوهپیمائی نمودیم و به محل یاد بود کوهنورد می رسیم. با یاد¬آوری و متذکر شدن سختیهای کوهستان میشو مخصوصاً این منطقه، و اهداء فاتحه ای در حق درگذشتگان این کوهستان ادامه مسیر داده و ساعت 11:30 تخته سنگ نسبتاً بزرگی در میان مسیر شیبدار سرسبز خودنمائی کرد، در کنار این تخته سنگ لحظاتی توقف کرده و از مناظر اطراف که با زیبائی تمام سفیدی لکه های برف زمستانی در متن پهنه سرسبز کوه جلوه گری می کند خستگی را از وجودمان می زداید. گرفتن چند عکس یادگاری و ادامه راه.

ساعت 12:00 در گودی بین دره انتهای سمت راست مسیر پناهگاه گؤی زنگی مشاهده می شود. پیش رو صخره سنگی در حدود 30 متر وجود دارد که قدم گذاشتن بر روی آن دیدگاه جالبی را از مناطق دوردست بما هدیه می کند. از آنجا سفیدی ساحل دریاچه ارومیه که متاسفانه عوامل جوی و انسانی سنوات اخیر منجر به خشکی وسیعی در این دریاچه شده، بچشم می خورد. در حدود 10 دقیقه صعود دیگر ما را بر فراز قله 3100 متری گؤی زنگی میرساند. ساعت 12:20 شده، از زمان حرکتمان از ایستگاه مینی بوس 4 ساعت سپری شده با احتساب زمان توقفها و زمان صرف صبحانه تقریباً این صعود در 3 ساعت و 15 دقیقه انجام گرفت. از بالای قله گؤی زنگی بدلیل صافی هوا ارتفاعات میشو، شانجان، علمدار و همچنین شهرهای مرند صوفیان تسوج شبستر و دهات ریز و درشت منطقه بخوبی نمایان بود.

پس از استراحت در نوک قله و پیوستن چند تن دیگر از کوهنوردان به ما، آماده برگشت شدیم. طبق معمول با بستن کوله ها و آماده شدن مجدد، چند عکس یادگاری نیز با تابلو گروه کمتال گرفته سپس با ذکر خداوند و شکرگزاری و همچنین دعای فرج آقا امام زمان (عج) ساعت 13:10 جهت فرود را پیش گرفتیم. تا به محل پناهگاه رسیدیم.¬آنجا نیز با عکس برداری دوباره براه افتادیم.

بعد از 5 دقیقه مسیر خود را بسمت چپ منحرف و برای فرود سریعتر مسیر شن اسکی در یال شمالی را انتخاب کردیم. ساعت 14:15 بود که به سنگلاخها و سنگهای مسیر شن اسکی رسیده بودیم ابتدا در انتخاب مسیر مناسبتر تردید داشتیم تا اینکه با شناسائی دقیقتر مسیر و پیشروی آقایان سامع و قابلنژاد راه برای بقیه تعیین شد. علیرغم سختی و حساسیت رسیدن به شن اسکی که می بایست از لابلای سنگهای متزلزل و در مکان بسیار شیبدار و خطرناک قرار داشت، بزودی در راستای شیب سرسره ای شن اسکی با سرعت و بطور فنی، طوریکه آسیبی به زانوها وارد نشود، شیب تند دامنه را با شادابی و نشاط وصف ناپذیر طی کردیم. و در عرض 5 دقیقه ارتفاعی در حدود 200 متر را پشت سر گذاشتیم. با رسیدن به ته شن اسکی ساعت 15:50 شده بود و برای استراحت و تمیز کردن کفشها استراحت 15 دقیقه ای در کنار رودخانه بسیار خنک و آب سوزناک آن انجام دادیم و با شستشوی دست و صورت و پاها مجدداً آماده و بحرکت افتادیم. در ابتدای این مسیر بر روی رودخانه برفهای ضخیم بجامانده از زمستان در بعضی محلها روی رود را پوشانده بود و ما بناچار از روی آن حرکت کردیم.

مناظر زیبای برفهای آب شده و گذر خروشان آب از تونل برفی و یخی بسیار جالب و دیدنی بود. همانگونه که در حاشیه رودخانه بسمت پائین ادامه میدادیم، در چند نقطه چشمه ها و باریکه آبهای حاصل از برف زمستانی که از درون زمین بزیبائی سر بیرون کرده بود، کام عزیزان همنورد را با آب گوارای خود سیراب می نمود. و احساس و ذوق شعر و آواز را در ایشان زنده می کرد. بدین ترتیب ساعت 16:20 به محل ایستگاه مینی بوس رسیدیم. در حالیکه دیگر ظل نور آفتاب طولانی ترین روزهای سال کم کم اذیتمان کرده بود و از گرما و خستگی قدری آزرده بودیم. تصمیم شد بعد از نظافت و شستشو در آب خنک رودخانه سریعاً حرکت کرده و به محل خنکتر و دارای درخت و سایه جهت صرف ناهار براه بیافتیم. گفتنی است میهمانی طالبی شیرین آقای محسن قابل نژاد در این شرایط بسیار دلچسب شد. ساعت16:50 مینی بوس براه افتاد. با ادامه مسیر در جاده اصلی در محل تفرجگاه های پیام بدلیل روز جمعه و حضور خانواده ها در سایه درختان امکان استفاده گروه از این طبیعت مقدور نشد و مجبور به مراجعت بشهر صوفیان و صرف ناهار در پارک تپه صوفیان شدیم. ساعت 17:45 بعد از ناهار بسمت تبریز حرکت کردیم و ساعت 18:20 میدان راه آهن بودیم. بمقصد شهر سردرود ادامه مسیر دادند.

توجه به نكات زیر مخصوصاً در فصل زمستان در اجرای برنامه صعود به گؤی زنگی حائز اهمیت می باشد. 
 جهت صعود به قله بهتر است از یال شمال شرقی استفاده شود . 
 بهترین زمان جهت ترك پیست اسكی پیام جهت صعود قله ساعت 8 صبح خواهد بود . 
 اگر چنانچه از ته دره اقدام به صعود می نمائید مشكلات برفكوبی و شیبهای بهمن خیز را مد نظر داشته باشید . 
 در هنگام بازگشت از قله مسیر را به درستی انتخاب كرده و كمتر به سمت شمال متمایل شویم تا با شیبهای بهمن خیز درگیر نشویم . 
 با توجه به سنگین بودن برنامه از افراد ورزیده در صعود استفاه بكنیم . 
 زمان بندی برنامه را همیشه و در همه حال منظور نظر داشته باشیم . 
7- فواصل زمانی در این گزارش مربوط به فصول مناسب سال می باشد و در زمستان با توجه به شرایط برفی زمان فوق افزایش قابل توجهی خواهد یافت.


به امید صعودی دیگر
عکس: آقای فداکار 
تنظیم گزارش : اصغر نظری

بازگشت

افزودن یک دیدگاه