آبشار لاتن تیر ۱۳۹۰

توسط روابط عمومی گروه (دیدگاه‌ها: 0)

گزارش برنامه آبشار لاتن

گزارش برنامه آبشار لاتن

آبشار لاتن قطعآ یکی از آبشارهای زیبای ایران است، این آبشار در روستای کوته‌کومه در استان گیلان، جنوب شهر استان آستارا در شهر لودویل قرار دارد ارتفاع تقریبی این آبشار 105 متر می‌باشد که بلندترین آبشار استان گیلان محسوب می‌شود، برای رسیدن به این آبشار باید از کوته‌کومه 6 کیلومتر را در سه و نیم ساعت پیمود که در این مدت 750 متر ارتفاع زیاد شده است. مسیر صعود آبشار تپه‌های جنگلی و بسیار زیبا‌ست که در طول مسیر چشمه ‌ای فراوانی با آب خنک و نوشیدنی دیده می‌شود و انتهای مسیر پرتگاه‌های خطرناک و مرگبار است و نرسیده به آبشار روستای کوچکی به نام آسیو شوان قرار دارد که تقربیا خالی از سکنه می‌باشد.

این آبشار از دامنه‌های شرق کوه اسپیناس سر‌چشمه گرفته و به رودخانه لوندویل که با طول 17 کیلومتر خود نیز از کوه اسپیناس سر‌چشمه گرفته سرازیر می‌شود و با شیب تندی به سمت لوندویل حرکت کرده و در نهایت به دریای خزر وارد می‌شود. این آبشار قبلاُ ناشناخته بود، چرا که این آبشار را در حدود 40 سال پیش یکی از مسیر‌یاب‌های اداره برق منطقه‌ای که برای مسیر‌یابی دکل‌های فشار‌قوی در این منطقه حضور داشت، دیده بود و از آن زمان به بعد به مرور شناخته شده ‌است. طبق معمول هر برنامه گروه در سر ساعت 6:00 صبح روز 24 تیر ماه سال 90 18 نفر سوار ماشین شدیم و راه آستارا را در پیش گرفتیم در بین راه نیم ساعتی در سراب برای صبحانه توقف داشتیم و بعد ادامه دادیم تا گردنه بیسار زیبای حیران که در آنجا نیز برای نظاره به زیبایهای طبیعت و خالق آن.از آستارا و لوندویل عبور کردیم و به کوته‌کومه که رسیدیم ماشین را در جای مناسبی پارک کردیم و وسایل را تقسیم کردیم و هم قدم با سر گروه به راه افتادیم در ساعت 2:00 بعد از ظهر در قهوه‌خانه‌ای در بین راه به استراحت و خوردن کمی غذا توقف کردیم و چون شب را قرار بود که در آلاچیق باشیم، در مسیر حرکت با آقا یدالله صاحب آلاچیقی که در پایین آبشار وجود دارد هماهنگ شدیم. در بین راه نیز با گروه‌های زیادی که از آبشار برمی‌گشتند برخورد می‌کردیم و دفاتر خاطراتی را که قهوه‌خانه‌های بین راه گذاشته بودند را نیز پر می‌کردیم خلاصه وقتی بالا رسیدیم همه خسته بودند و گرمی هوا نیز مظاف بر این امر شده‌ بود، با این حال هیچ کدام دلیل بر نرفتن به پای آبشار زیبا نشد و همگی به پای آبشار رفتیم و گرمی هوا و خستگی همه را وسوسه کرد تا گروه آبتنی کنند، که در یک آن همه در زیر آبشار در حال آبتنی بودند.

عصر همان روز را با گشت و گذار در دور بر آبشار شب کردیم و در آلاچیق آقایدالله بساط شام را برپا کردیم بعد از شام محفل گفتگو بود و شادی و در آخر شب را با صدای درختان جنگل به سر ‌کردیم و صبح روز بعد را با صدای دلنواز آبشار و پرندگان آغاز، صبح زود همه بعد نماز وسایلمان را آماده کردیم و قصد حرکت به سمت پایین را داشتیم از آقا یدالله به جهت زحماتش تشکر کرده و خداحافظی کردیم به راه افتادیم در مسیر برگشت نیز با اینکه همان مسیر آمدنمان بود مناظر زیبای زیادی برایمان تازگی داشت و در ساعت 11:00 به پارکینک رسیدیم و به طرف سردرود حرکت کردیم و نهار را در شهر نمین خوردیم و ساعت 5:00 در سردرود بودیم.

بازگشت

افزودن یک دیدگاه